Paula Roma wraca z albumem „z resztek” i już sam tytuł dobrze pokazuje, w jakim miejscu jesteśmy. To nie jest płyta o życiu poukładanym pod linijkę, tylko o tym, co zostaje po końcu, po zmianie i po czasie, w którym trzeba się jakoś zebrać. Czasem z dumą, czasem z trudem, a czasem po prostu dlatego, że rano i tak trzeba wstać.

Na nowym albumie znalazło się 11 utworów, które tworzą osobistą opowieść o emocjach, relacjach i próbie poskładania siebie na nowo. Paula Roma nie idzie tu w wielkie hasła ani w dramat dla samego dramatu. Bardziej interesuje ją zwykły, ludzki moment po wszystkim. Ten, w którym człowiek zostaje sam ze swoimi myślami i próbuje zrozumieć, co właściwie się wydarzyło.

Artystka daje nam płytę zbudowaną z fragmentów, które razem tworzą spójną całość. Przy tej płycie ważne jest też to, że Paula Roma nie przesadza z formą. Jej muzyka opiera się na bliskości, tekście i nastroju, a produkcja nie odciąga uwagi od tego, co artystka chce powiedzieć. Nad albumem pracowali między innymi Leon Krzesniak, Jakub Krupski, Dryskull oraz zespół tooday Music, co pokazuje, że ten materiał był budowany z dużą uważnością.

Sama artystka mówi o albumie jako o zapisie dwuletniej, wrażliwej drogi. Dedykowała go osobom, które codziennie noszą swoją emocjonalność na barkach. Brzmi to bardzo po „paulowemu”, bo w jej twórczości od dawna słychać potrzebę mówienia o rzeczach trudnych.

„z resztek” jest albumem dla tych, którzy lubią polski alternatywny pop oparty na tekście i emocjach, ale nie chcą dostawać po głowie przesadnym dramatem. To płyta spokojna w przekazie, osobista i dość intymna, ale nie zamknięta tylko dla autorki. Da się w niej znaleźć coś swojego, zwłaszcza jeśli ktoś zna ten moment, kiedy po jakimś końcu trzeba powoli wracać do normalności.

To płyta do spokojnego słuchania, ale nie do obojętnego przejścia obok.